Harflerin yazılışı ve bitişme kuralları

Alfabedeki harfler

Bu sitedeki alfabe dizisinde Arap alfabesinin 28 harfi, Farsçadan alınan dört harf (pe پ, çim چ, je ژ, gef گ), Türkçeye özgü nef ya da sağır kef ڭ ve lam ile elifin birleşiminden oluşan lamelif لا gösterilir. Gef ve nef'in ayrı harf sayılıp sayılmamasına göre kaynaklarda verilen harf sayısı değişebilir.

Dört biçim: tek, baş, orta, son

Bitişen bir harf, kelimede yalnız başına (tek), kelimenin başında, iki harf arasında (orta) ya da kelimenin sonunda bulunabilir. Her konumda biraz farklı görünür. Genel kural şudur: baş ve orta biçimler sol tarafa (sonraki harfe) uzanan bir bağ çizgisi taşır, son ve tek biçimler ise kuyruklarını tam olarak yazar.

Bitişmeyen harfler

Yedi harf kendinden sonraki (solundaki) harfe hiçbir zaman bitişmez: elif ا, dal د, zel ذ, re ر, ze ز, je ژ ve vav و. Lamelif لا de elifle bittiği için sonraki harfe bitişmez. Bu harfler kendilerinden önceki harfe ise bağlanabilir.

Bu yüzden bir kelimenin içinde boşluklar görülebilir. Boşluk kelime bittiği anlamına gelmez: وار (var) kelimesinin üç harfi de birbirinden ayrı durur, çünkü vav ve elif sonraki harfe bağlanmaz.

Noktalar: küçük ama belirleyici

Pek çok harf aynı gövdeyi paylaşır; onları birbirinden ayıran tek şey noktaların sayısı ve yeridir. Bir noktayı gözden kaçırmak kelimeyi bütünüyle değiştirebilir.

• be ailesi: ب پ ت ث — baş ve orta biçimde nun ن ve ye ی de aynı dişi kullanır
• cim ailesi: ج چ ح خ
• dal / zel: د ذ · re / ze / je: ر ز ژ
• sin / şın: س ش · sad / dad: ص ض · tı / zı: ط ظ
• ayın / gayın: ع غ · fe / kaf: ف ق · kef / gef / nef: ك گ ڭ

Hemze

Hemze ء alfabede ayrı bir harf olarak sayılmayan, Arapçadaki kısa bir boğaz kesintisini gösteren işarettir. Osmanlıcada daha çok Arapça kelimelerde görülür ve çoğunlukla bir taşıyıcı harfin (elif, vav ya da dişin) üzerine yazılır: مسئله mesele, سؤال suâl (sual).